بودن : شايسته و سزاوار بودن و موافق بودن . و مناسب خريدن : ارزان خريدن . و مناسب شدن : لايق شدن و موافق و مشابه شدن . و مناسب مقام : لايق جاى و چيزى كه مشابهت با آن داشته باشد و سزاوار بود . مناسبة ( mon sabat ) م . ع . ناسبه مناسبة : هم‌شكل آن شد . و ناسب فلانا : نزديك شد بفلان در مشابهت . مناسبة ( mon sabat ) ا . ع . بينهما مناسبة : ميان آن دو نسبت و خويشاوندى است . مناسبت ( mon sabat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - موافقت و پيوستگى و علاقه و ارتباط و خويشى و مشابهت و شايستگى و سزاوارى و لياقت . و بىمناسبت : عدم موافقت و عدم شايستگى و عدم لياقت . و بى جا و بىموقع و بىمعنى . مناسبى ( mon sabi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مناسبت و شايستگى و موافقت و سزاوارى . مناسخة ( mon saxat ) ا . ع . مردن بعضى از وارثها پيش از تقسيم ميراث . و ميراث تقسيم ناشده . و انقلاب روزگار و نوبت بنوبت گرديدن زمانه . مناسقة ( mon saqat ) م . ع . در پنهانى پيروى يكديگر كردن . مناسك ( man sek ) ع . ج . منسك ( mansak ) و ( mansek ) . مناسك ( man sek ) ا . ع . مناسك الحج : عبادات حج و يا موضع عبادات حج . مناسم ( man sem ) ع . ج . منسم . مناسمة ( mon samat ) م . ع . يكديگر را بوييدن . و سرگوشى گفتن . مناسيب ( man sib ) ع . ج . منسوب . مناسيف ( man sif ) ص . ع . ابل مناسيف : شترانى كه علف را از بيخ بر كنند . مناشب ( man ceb ) ع . ج . منشب . مناشدة ( mon cadat ) م . ع . ناشده بالله مناشدة و نشادا : سوگند داد او را به خدا . مناشف ( man cef ) ع . ج . منشف . مناشير ( man cir ) ع . ج . منشور . مناص ( man s ) ا . ع . هنگام درنك و گريز . قوله تعالى : وَ لاتَ حِينَ مَناصٍ اى ليس وقت تاخر و فرار . مناص ( man s ) م . ع . ناص نوصا و نويصا و نياصة و نوصانا و مناصا . ر . نوص . مناصاة ( mon s t ) م . ع . ناصيته مناصاة و نصاء : گرفتم من موى پيشانى او را و او موى پيشانى مرا . و هذه فلاة تناصى فلاة يعنى اين بيابان متصل است به آن بيابان . مناصب ( man seb ) ع . ج . منصب ( manseb ) . و ج . منصب ( mensab ) . مناصب ( man seb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - منصبها و رتبه‌ها و درجه‌ها . مناصبة ( mon sabat ) م . ع . ناصبه الشر مناصبة : آشكار كرد براى وى بدى را . و كذلك . ناصبه العداوة . و ناصبه الحرب : برپا كرد جنك با او را . مناصة ( mon ssat ) م . ع . سخت تقاضا كردن و مناقشه كردن با غيرهم . مناصحت ( mon sahat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پند و نصيحت خالصانه و راستى و صداقت نسبت بهمديگر . مناصرت ( mon sarat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - ياريگرى مر همديگر را . مناصع ( man se ' ) ع . ج . منصع . مناصف ( man sef ) ع . ج . منصف ( mansaf ) و ( mensaf ) و . ج . منصفة ( mansafat ) و ( mensafat ) و ج . منصف ( mansaf ) . مناصفة ( mon safat ) م . ع . ناصفه المال مناصفة : دو بخش كرد مال را براى او . مناصفه ( mon safe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - دو بخش كردگى . مناصيب ( man sib ) ع . ج . منصوب . مناضحة ( mon zahat ) م . ع . ناضحه الرجل عن نفسه مناضحة : دور كرد آن مرد آن را از خودش . مناضخة ( mon zaxat ) م . ع . ناضخه مناضخة و نضاخا : آب پاشيد با آن . مناضلة ( mon zalat ) م . ع . ناضلته مناضلة و نضالا و نيضالا : تيراندازى كردم با او و نبرد نمودم در تيراندازى . و ناضلت عن فلان : تيراندازى كردم و جدال كردم و دفع كردم از فلان . و فلان يناضل عن فلان : فلان عذرخواهى كرد از جانب فلان و دفع كرد از وى . مناط ( man t ) ا . ع . دورى و بعد . و هذا منى مناط الثريا : اين در دورى